Этикаи нашрияҳои илмӣ

Ҳайати таҳририяи маҷаллаи илмии тиббӣ мутобиқи қоидаҳои байналмилалии ахлоқии нашрияҳои илмӣ, ки аз ҷониби Кумитаи этикаи нашр ба таври муфассал муқаррар карда шудааст, фаъолият мекунад, ки ба мониторинги раванди нашр, инчунин ба ҳадди ақал расонидани хатарҳои амалҳои ноодилонаи алоқаманд асос ёфтааст. бо нашри асархо.

Принсипҳои ахлоқии муаллиф ҳангоми пешниҳоди дастнавис
Муаллиф, ки дастнависро барои чоп пешниход кардааст, бояд принсипхои зеринро ба рохбарй гирад:

• корҳои пешниҳодшуда бояд натиҷаҳои боэътимоди тадқиқоти гузаронидашударо дар бар гиранд;
• муаллифон бояд маводи аслиро пешниҳод кунанд, қисмҳои гирифташуда истинодро ҳатмӣ ба манбаи аслӣ талаб мекунанд; Мавҷудияти иқтибосҳои шаклнашуда роҳ дода намешавад, мавҷудияти фоизи зиёди қарзҳо дар кори илмӣ, инчунин плагиати пурра қобили қабул нест;
• шарти муҳим дар мақола зикри ҳамаи шахсоне мебошад, ки дар таҳияи мавзӯи тадқиқот саҳм гузоштаанд;
• пешниҳоди дастнависе, ки аллакай дар маҷаллаи тарафи сеюм нашр шудааст ё барои интишор баррасӣ мешавад, қобили қабул нест;
• агар дар асар носа-хехй ё хатой ошкор карда шавад, дар ин бора зуд ба редакция хабар додан лозим аст..

Принсипҳои ахлоқӣ дар фаъолияти таҳлилгар
Фаъолияти ретсензй дар экспертизаи асархои илмй мавкеи калонро ишгол намуда, дар натичаи он бечуну чаро риоя намудани принципхои зерини онхо таъмин карда мешавад:

• таҳлилгар, ки аз сатҳи нокифояи тахассуси худ барои баррасии маводи тадқиқоти мушаххас огоҳ аст ё ба риояи мӯҳлатҳои барраси шубҳа дорад, бояд муҳарриронро пешакӣ огоҳ созад;
• ретсензент ӯҳдадор мешавад, ки шартҳои махфиятро риоя кунад, ки тибқи он ба шахсоне додани кор барои баррасӣ ва муҳокима иҷозат дода намешавад, ки салоҳияти ин корро надоранд;
• маълумоти мақолаи чопнашуда барои истифодаи шахсӣ бе розигии хаттии муаллиф қобили қабул нест;
• агар тадқиқот ба асарҳои шабеҳи мавҷуда монанд маълум шавад, баррасӣ бояд дар ин бора фавран ба редаксия хабар диҳад;
• баррасии кори илмӣ бояд беғаразона ва объективӣ бошад, эродҳо ба таври асоснок баён карда шаванд. Танқиди шахсии муаллиф қатъиян манъ аст.

Одоби касбии мухаррир ва ношир
Муҳаррирон барои дар дохили маҷалла ҷойгир кардани асарҳои муаллиф масъуланд ва аз ин рӯ, ба принсипҳои зерин қатъиян риоя мекунанд:

• дар масъалаи ба чоп кабул кардани асар редакция ба эътимоднокии материалхои дар макола овардашуда, инчунин ахамияти илмии он асос меёбад;
• муҳаррир мақолаҳоеро, ки қисман ё пурра плагиат шудаанд, иҷозат намедиҳанд;
• дар қарорҳо оид ба нашр ҳеҷ табъиз аз рӯи нажод, ҷинс, ақидаҳои динӣ, пайдоиш, шаҳрвандӣ ё ақидаи сиёсӣ вуҷуд надорад;
• редаксия махфй будани материалхои чопнашудаи ба дида баромадани асархо пешниходшударо кафолат медихад;
• редаксия вазифадор аст, ки дар ихтилофхои ба амаломада иштирок намояд, инчунин барои бартараф намудани онхо чорахо бинад.